Dag 7. Maandag 5 augustus

Vandaag begonnen wij een nieuw avontuur, we gingen naar Mwirute ( onze partnergemeente). Wij kregen weer een heerlijke Afrikaanse massage in de bus op weg naar Mwirute. We werden daar ontvangen door dominee Justin. Wij gingen ons verdelen in 2 groepen. Elke groep ging helpen met huizen bouwen voor de armen. Onze gemeente heeft de golfplaten voor op de daken betaald. De jongens zijn de daken op geklommen en hebben geholpen met de daken erop doen. Ze stonden op hele dunne takken en ze moesten oppassen dat ze hun vingers niet sneden aan de scherpe platen. Ze hadden geen werkhandschoenen. De meiden hebben de binnenkant en de buitenkant van het huis geveegd met een roe. Dat was best een uitdaging omdat je last kreeg van je longen omdat er zoveel stof was en omdat er steeds nieuw vuil bijkwam. In ons groepje hebben een paar jongeren suikerriet geprobeerd, waaronder wij. Het was heel lekker maar ook heel raar omdat je op een tak zat te bijten die je daarna weer moest uitspugen. Je moest erop kauwen waardoor er sap vrijkwam die lekker zoet smaakte. Toen we klaar waren zat het hele dak erop en was bijna alles schoon. Daarna hebben we nog met de kinderen gespeeld. We hebben gespringtouwd en gelimbodanst. We liepen weer terug naar de kerk en hebben daar geluncht. Na de lunch hebben de kinderen ons de traditionele dans laten zien. Tijdens het dansen en zingen kwamen er jongens gehurkt binnen lopen met speciale fluiten in hun hand, dat zag er echt heel grappig uit. Wij hebben ook nog voor hun de liedjes: Mashiti en mana uruwera gezongen. Alleen wij waren wel een stuk minder goed dan zij. Wij hebben van hun prachtige cadeaus ontvangen zoals: een kano beeldje, een beeld met God bless you erop en we hebben allemaal een armbandje gekregen met Mwirute parisch erop. Wij hebben ook onze cadeau’s gegeven waaronder 2 fotocollage’s en de stola van de kindernevendienst. Na het uitgebreide foto moment hebben we nog even met de kinderen gespeeld. We voelen ons ondertussen wel echt een bezienswaardigheid hier. Toen we weer terug waren in Remera hebben we een lange wandeling gemaakt naar de waterput, maar het bleek geen waterput te zijn maar een waterstroompje waar de kinderen hun jerrycans mee vulden. Het was een steile weg naar beneden en er zijn een paar mensen bijna gevallen. Voor de mensen met hoogtevrees was het best wel eng. Wij moesten soms steunend op elkaar naar beneden gaan terwijl de mensen hier gewoon met gemak naar beneden liepen. Sommigen van ons hebben geprobeerd de jerrycan met water op hun hoofd te dragen maar dat was best moeilijk. Daarna zijn we weer terug gelopen en dit keer moesten we steil omhoog lopen. We hadden wel een mooi uitzicht omdat de zon onderging. Toen we terug waren in het guesthouse was iedereen helemaal uitgeput. Wij liepen in het donker naar ons gastgezin en keken naar boven naar de lucht. Wij zagen super veel sterren, veel helderder dan in Nederland. Wij zagen zelfs de melkweg in de lucht. Ook zagen we voor het eerst dat de maan hier niet hetzelfde is als in Nederland. Hier is de maan als de mond van een lachende smiley. Ook zagen wij de verzameling lichtjes van Kigali in de verte tussen de bergen. Eenmaal in ons gastgezin hebben wij de cadeautjes gegeven. Ze waren echt ontzettend blij met onze cadeau’s. Ze deden meteen alle stroopwafels en speculaasjes in een schaal en we moesten ze eigenlijk allemaal opeten maar we gingen nog avondeten dus dat hebben we niet gedaan. De stroopwafel was wel echt de suikerbom die wij even nodig hadden. Nog nooit was een stroopwafel zo lekker. Na het avondeten gingen wij omstebeurt “douchen”. Dat wil zeggen dat je een teiltje hebt met warm water en een jerrycan met koud water dat doe je dan bij elkaar en dan hang je ondersteboven in het teiltje om je haar nat te maken. Dan vul je de jerrycan met dat water en sop je je haar in met shampoo. Je pakt de jerrycan en spoelt het uit. Dat is douchen hier. Sjoukje en Cheryl hadden ook nog het grote klamboe avontuur. Wij slapen namelijk in een tweepersoons bed en we hebben alleen een één persoons klamboe bij ons. Cheryl’s klamboe was de grootste dus hebben we daar van alles mee geprobeerd. Uiteindelijk hebben we hem op twee plaatsen in het gordijn vastgemaakt en aan de kapstok, knijpers zorgden ervoor dat klamboe niet in ons gezicht hing. Nadat ons prachtige kunstwerk af was waren we trots en konden we eindelijk slapen zonder angst voor muggen.

P.S. om onze woordenschat te verbeteren was het woord van de dag distantiëren. Het betekent afstand nemen van.

Cheryl en Sjoukje

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *